سیدضیاء هاشمی در یادداشتی نوشت:
به نام سینمای ایران به کام شرکای «برادران لیلا»
سیدضیاء هاشمی، تهیهکننده سینما، در یادداشتی برای اعتمادآنلاین ، به ارزیابی ابعاد انتشار نسخه غیرقانونی فیلم «برادران لیلا» پرداخت.
![به نام سینمای ایران به کام شرکای «برادران لیلا»](https://static2.sornakhabar.com/thumbnail/AXzLz5VUgo8p/mz8R84vQP5eGuXnb0MUNE36YFWNEFoirIftG8tqNWlwZXPMx6JNVFQn9U0u_ZNZ-oXCmPwt_CUDlYt0M5Oe1pFH-mhND0gPF/WMRl6tbPWecg.jpg)
این تهیهکننده سینما درباره فیلم برادران لیلا نوشت:
سینمای ایران طی دههها متاسفانه همواره تاوان بیتدبیریها و زیادهخواهیهای ما را داده و هیچ نهاد و صنف و جمعیتی هم نبوده که از کلیت و چارچوب سینمای ایران صیانت و مراقبت کند. گویی اشخاص بر حسب ضرورت و نیازمندی مقطعی که دارند سینما محمل و موقعیتی میشود برای دادخواهی و مطالبه حقوقشان؛ یک روز ناراضیِ سد و مانع فیلمسازان اول و پروانه ساخت، روزی هم شاکیِ مصائب دریافت پروانه نمایش و الخ؛ حال در این وضعیت آشفتهبازار چه کسی و کدام نهادی باید در این فرایندها از حقوق و منافع عمومی سینما و اعتبار و شأن این نهاد دفاع و صیانت کند، الله اعلم.
نمونه بارز آن همین فیلم «برادران لیلا» است؛ من با مضمون و محتوای فیلم در اینجا عجالتاً بحثی ندارم، من فرجام «برادران لیلا» را در بستر سینمای ایران تحلیل میکنم، فیلمی که میتوانست با حسن تدبیر و مراقبت به فیلمی موفق و اثرگذار در گیشه سینما بدل شود، فیلمی که میتوانست هم به زعم خودشان آثار جریانسازی داشته باشد و هم خیرات و برکات آن سینمای راکد و ورشکسته را جانی دوباره بخشد؛ هرچند معتقدم مشکل سینمای ایران با یک فیلم و دو فیلم حل نمیشود و آب از سرچشمه گلآلود است، اما از باب استمرار علائم حیاتی و تامین معیشت اهالی آن فرصت مغتنمی بود که متاسفانه با زیادهخواهی و سوءتدبیر آقایان شرکا به باد رفت.
به نظرم فیلم «برادران لیلا» در مدیریت پس از تولید و اکران دچار همان سندرم خودخواهی و تکبر شخصیت پدر فیلم شد. متاسفانه شرکای فیلم یعنی تهیهکننده، کارگردان و سرمایهگذار به جای طراحی یک فرایند کمنقص و سلامت برای عرضه و اکران عمومی فیلم، حواشی را از همان ابتدا در جشنواره کن برای فیلم ایجاد کردند که نه تنها فیلم و عوامل آن آسیب دیدند که آن حواشی مستمسکی شد برای آنهایی که در کمین سینمای ایران بودند تا بهانهای پیدا کنند برای فشار بیشتر به این تن رنجور.
فیلمی که میتوانست در این شرایط سخت اقتصادی کمکحال سینمای ایران باشد و چرخه مالی آن را قدری رونق بخشد، چنان قاتل جانش شد که امروز با دوقطبیسازی کاذب له و علیه فیلم عدهای دنبال تسویهحساب سیاسیاند و عدهای در پی انتقامگیری. معتقدم آقایان شرکای فیلم برادران لیلا در کمال بدسلیقگی، سوءتدبیر و افتادن به دام طمع، فرصت مغتنم برادران لیلا را از سر آز به بلایی مبدل کردند بس نابخشودنی! امروز در حالی که سالنهای سینما خالی هستند، نسخه قاچاق فیلم برادران لیلا در بین مردم دست به دست میشود و در مقابل، یکی از شرکای فیلم از این بابت تشکر میکند.
به جرات میتوان گفت سینمای ایران تاکنون در چنین وضعیت تلخ و شکننده و اسفباری قرار نگرفته بود؛ منافع عمومی سینما قربانی تصمیمات و اقدامات کودکانه شرکایی شد که با دامن زدن به سوءتفاهمات و دوقطبیسازیهای کاذب و ایجاد حساسیت در مراکز تصمیمگیر و ناظر، نه تنها منشأ و سببی شدند برای تخریب سینما که حتی علیه خیر و صلاح خودشان هم اقدام کردند.
دیدگاه