یک شورش بزرگ در جشنواره کن
رسانه سینمایی ددلاین در یک گزارش اختصاصی خبر میدهد که جشنواره فیلم کن که به عنوان محلی برای بیان اعتراض هم شناخته شده، امسال نیز تفاوتی با قبل نخواهد داشت؛ اما ممکن است نوع اعتراض کمی متفاوت با سالهای قبل باشد، زیرا بوی شورش از درون میآید.
![یک شورش بزرگ در جشنواره کن](https://static1.sornakhabar.com/thumbnail/d0WjgsG8IPif/mz8R84vQP5eGuXnb0MUNE36YFWNEFoirIftG8tqNWlwZXPMx6JNVFQn9U0u_ZNZ-oXCmPwt_CUDlYt0M5Oe1pGaoWgeIAGsf/6026598.jpg)
کارمندان جشنواره فیلم کن در حال برنامهریزی هستند تا برای دریافت حقوق بیشتر به اعتراض و احتمالا اعتصاب دست بزنند.
رسانه سینمایی ددلاین در یک گزارش اختصاصی خبر میدهد که جشنواره فیلم کن که به عنوان محلی برای بیان اعتراض هم شناخته شده، امسال نیز تفاوتی با قبل نخواهد داشت؛ اما ممکن است نوع اعتراض کمی متفاوت با سالهای قبل باشد زیرا بوی شورش از درون میآید.
این گزارش فاش میکند که حدود ۲۰۰ کارمند این جشنواره سینمایی فرانسوی که ترکیبی از نیروهای خود کن و کارمندان جشنوارههای دیگر از سراسر فرانسه هستند، دارند برنامهریزی میکنند تا در طول برگزاری این جشنواره برای دستمزد خود دست به اعتراض و حتی اعتصاب بزنند.
برنامه این اعتراضها توسط گروهی موسوم به «زیر پردههای نمایش، زبالهها: جمع کارکنان پرمخاطره جشنوارههای فیلم» رهبری میشود و این نام اشارهای به شعار معروف اعتراضات می۶۸ دارد: زیر سنگفرشها، ساحل.
این اتحادیه که مارس ۲۰۲۰ راهاندازی شد، متشکل از کارمندان بخشهای مختلف کن، از جمله آنهایی که در بخش رقابتی رسمی، جشنواره مارچ دو فیلم و بخشهای جنبی دو هفته کارگردانان و هفته منتقدان کار میکنند، و همچنین کارمندان بخش بینالمللی بوردو، جشنواره فیلم مستقل، جشنواره لومیر در لئون و جشنواره بینالمللی فیلم «انتروه» در بلفورت است.
منابعی از درون این اتحادیه به ددلاین گفتهاند قصد دارند در مراسم افتتاحیه بخش دو هفته کارگردانان، هفته منتقدان و ACID کن صدای خود را به گوش دیگران برسانند و همچنین در طول این رویداد ۱۲ روزه که از ۱۴ ماه میآغاز میشود، تظاهراتی را در محل جشنواره برگزار کنند. از جمله فیلمهای مورد انتظار این دوره باید از اولین نمایش «مگالوپولیس» فرانسیس فورد کاپولا و «فیوریوسا» جورج میلر یاد کرد.
ماهیت اعتراضها تاکنون مخفی نگه داشته شده، اما این گروه قصد دارد پنجشنبه برای نهایی کردن استراتژی خود جلسهای برگزار کند. منابع گفتهاند بررسی اشکال مختلفی از اقدام از جمله «اعتصاب کامل کارمندان» که موجب میشود دهها کارمند جشنواره ابزارهای خود را به طور کامل زمین بگذارند روی میز است. این اعتصاب دربرگیرنده کارمندانی چون برنامه نویسان، متصدیان دوربینها، زیرنویس کنندگان فیلمها، چهرههای مطبوعاتی جشنواره و کارکنان مختلف مدیریت و فنی که بیشترشان پاره وقت هستند، میشود.
اگر برنامهنویسان یا مسؤولان مطبوعاتی ابزارهایشان را پایین بیاورند مشکل بزرگی برای اجرای جشنواره ایجاد میشود. بدون برنامه نویسان اصلاً روشن نخواهد بود که آیا برگزاری رویداد ممکن است یا خیر!
ناامیدی این گروه دوجانبه است. اول اینکه آنها به دستمزدی که از کارفرمایان خود دریافت میکنند، معترض هستند و حقوق خود را ناکافی میدانند زیرا اغلب ساعات اضافه کاری سختی را که لازمه شغلشان است، دربرنمی گیرد.
یکی از افراد این اتحادیه به شرط ناشناس ماندن به ددلاین گفت: از بررسیها متوجه شدیم که ۸۰ درصد کارمندان جشنواره در حالی کار میکنند که قراردادشان کمتر از ۲۰۰۰ یورو (۲۱۰۰ دلار) در ماه است و این درآمد برای زندگی در پاریس غیرممکن است.
دومین نقطه اختلاف، برنامه بیمه بیکاری منحصر به فرد فرانسه برای کارکنان و تکنسینهای بخش سرگرمی است. این طرح از کارکنان بخش سرگرمی با قراردادهای کوتاه مدت با مزایای بیکاری در زمانی که بین یک شغل یا پروژه با پروژه بعدی هستند، حمایت میکند. برای واجد شرایط بودن، کارکنان باید بتوانند ثابت کنند که ساعات مشخصی را در طول سال کار کردهاند. پرداختها از طریق مالیاتهای پرداخت شده توسط کارفرمایان تأمین میشود، اما به دلیل ابهام در مقررات، بسیاری از کارکنان جشنوارههای سینمایی فرانسه از مزایای بیکاری محروم میمانند و با قراردادهای کوتاه مدت ثابت استخدام میشوند.
منبع دیگری از این اتحادیه هم گفته است: هیچکس شرایط و دستمزد کارگران جشنواره را زیر سوال نبرده بود و همه ما کار برای جشنواره را پذیرفته بودیم زیرا عاشق فیلم بودیم، حتی اگر زندگیمان سخت میگذشت، اما حالا همه در حال بحث هستند که وقتی این جشنوارهها میزبان ستارگانی از سراسر جهان هستند، پرداخت حداقل دستمزد به کارکنان چقدر بیمعناست.
جشنوارههای فرانسوی اغلب جایگاه ارائه بیانیههای سیاسی هستند. سال ۲۰۰۳، دو جشنواره هنرهای تابستانی محبوب فرانسه یعنی جشنواره آوینیون و فستیوال اکس-آن-پرووانس پس از هفتهها اختلال و اعتراض کارکنان اعتصابی برای مزایای بیکاری، لغو شدند.
در مجموع صحنه جشنوارههای جهانی سینمایی به دلیل کاهش بودجه، اعتراضهای سیاسی و درگیریهای جهانی، ۱۲ ماه پرتلاطم را تجربه کرده و جشنواره فیلم برلین تحت تأثیر موجی از ناآرامیهای سیاسی قرار گرفت. انتظار میرود کن نیز چنین اعتراضهای سیاسی را پیش روی داشته باشد که برای حملات رژیم صهیونیستی به غزه و جنگ روسیه و اوکراین چهره کند.
دیدگاه