«کامیون» زیر سایه «کرونا» چگونه به آنتن نوروزی رسید؟
سرنا_ «کامیون» به کارگردانی مسعود اطیابی از سریالهای ویژه نوروز ۹۹ است که فرآیند تولید را همزمان با فراگیر شدن تهدید «کرونا» تحت تدابیر شدید بهداشتی پشت سر گذاشت.

احتمالاً این روزها که سریالهای نوروزی را دنبال میکنید اولین سوالی که در ذهنتان نقش میبندد درباره نحوه تولید و ساخت پروژهها در شرایط کرونایی است؛ اینکه همزمان با بحرانی که این روزها همه فعالیتهای جمعی را تحتالشعاع خود قرار داده و با هر بار بیرون رفتن از خانه همه مجبورند سر تا پا با محافظ و ماسک و دستکش باشند و فاصلههای خود با دیگران را تا یک متر افزایش دهند، بازیگران و عوامل سریالها چگونه کار میکنند؟
«کامیون» ساخته مسعود اطیابی یکی از همین سریالهای نوروزی است. مسعود اطیابی کارگردان سریال در واکنش به انتقادها نسبت به عدم توقف پروژهها و حساسیت نسبت به سلامت عوامل توضیح میدهد: در همین سریال دخترم تدوینگر و پسرم عکاس است و به این ترتیب خانواده ام هم درگیر هستند. با این حال من نگران حدود ۵۰ نفر از عواملی هستم که در حال کار هستند و فکر میکنم مبادا اتفاقی برایشان رخ دهد. هر شب که به منزل میروم به این فکر میکنم که فردا پروژه را تعطیل کنم.
وی درباره اینکه در این مدت خود عوامل خواهان تعطیلی پروژه شدهاند یا خیر میگوید: ما هیچ گاه اجبار نکردهایم و اگر کسی تمایل به رفتن داشت پروژه را ترک کرده است که یکی دو نفر بیشتر نبودند. یکی دو نفر هم تب داشتند و ما آنها را مرخص کردیم اما بعداً دیدند مشکلی نبوده و دوباره بازگشتند.
این کارگردان سینما و تلویزیون درباره اینکه چه نکاتی را برای در نظر گرفتن مراقبتهای سلامتی در طول پروژه در نظر گرفته است، توضیح میدهد: ما دو بخش مراقبتهای سلامتی داریم که بخشی به خود افراد مربوط میشود و میتوان گفت در گروه صد نفره یک صد نوع واکنشهای متفاوت نسبت به این بیماری دیده میشود؛ یک نفر ممکن است بیخیال باشد و یک نفر هم به شکلی وسواسی باشد که یک تنه روزی چند لیتر الکل مصرف میکند. بخشی هم رفتار مدیریتی است به طور مثال من غذای سرد را ممنوع کردهام و یا خواستهام که شیرینی و دیگر خوردنیهای غیرقابل شستشو فقط بستهبندی خریداری شود.
یکی از بازیگران حاضر در لوکیشن امشب امید روحانی است. امید روحانی علاوه بر بازیگری منتقد هم هست و خودش هم پزشک است و حضورش اینجا میتواند با نوعی اطمینان بیشتر همراه باشد. خودش البته اسمش را حساسیت بیشتر میگذارد.
روحانی درباره اینکه با توجه به حرفهاش چقدر حساسیتهایش برای کار در چنین شرایطی بیشتر شده است؟ میگوید: وسواس من ۱۰ برابر بیشتر شده است. به لوکیشن هم نیامدم تا اینکه گفتند اینجا را ضد عفونی کردهاند. در واقع من فقط به خاطر آقای اطیابی آمدهام.
وی درباره اینکه در چنین شرایط بحرانی چقدر مردم نیاز دارند سریالهای طنز ببیند؟ توضیح میدهد: ما ابتدا باید مشخص کنیم مردم چه کسی هستند؟ مردمی که تلویزیون را میبینند چند درصد هستند؟ البته در همه جای دنیا تعریف جامعهشناسی دارد اما ما اینجا حرفهای کلی میزنیم. حتماً این سریال در شهرستانها مخاطب دارد اما شاید آن جوانی که در ولنجک مینشیند ماهواره ببیند و اصلاً تلویزیون را نگاه نکند. حضور ما به این دلیل است که بالاخره بخشی از این مردم به این سریالها نیاز دارند و هدف ما هم این است که بتوانیم با این سریالها امید را زنده کنیم.
بازیگر «مرد دو هزار چهره» و «ساختمان پزشکان» درباره اینکه نیاز است پزشک هر روز سر صحنه پروژههای تلویزیونی حاضر باشد یا خیر؟ نیز میگوید: اصلاً حضور پزشکِ ناظر اهمیت چندانی ندارد. خود ما باید دائم شرایط را بهداشتی نگه داریم به طور مثال کف اینجا دائم ضدعفونی شود. همین الان اینجا تجمع افراد بیش از حد مجاز است و یا گروه زیادی از خبرنگاران اینجا هستند که باید همین موارد را مراقبت کرد.
بهنام شرفی، علی هاشمی و هادی مرتضیزاده سه بازیگر اصلی سریال چهرههای جدیدی هستند که شاید پیش از این بیشتر در تئاتر فعالیت داشتهاند و یا مثل مرتضیزاده برای اولین بار بعد از حضور در «عصر جدید» در تصویر دیده میشود.
شرفی پیش از این هم در یکی دو سریال بازی کرده است که از جمله آنها میتوان به «سالهای دور از خانه» به کارگردانی مجید صالحی در شبکه نمایش خانگی اشاره کرد. شرفی در توضیحاتی از حضور خود در این سریال به میگوید: فضا برای هر یک از ما به شدت محتاطانه است و هر کداممان تحت تأثیر اخبار و… قرار میگیریم. با این حال سعی کردیم مسائل بهداشتی را رعایت و یا فاصلهها را حفظ کنیم. خدا را شکر هر یک از محتاطترین افراد پروژه را که در نظر بگیرید اقای اطیابی از او هم یک قدم جلوتر است و همه موارد مراقبتی و سلامتی در نظر گرفته شده است.
وی اضافه میکند: خود من فکر میکنم ادامه کاری که چندین ماه پیش تولید داشته خیلی بهتر از توقف است. درواقع ما هم با همه آن دلهرههایی که مردم دارند کار میکنیم ولی فکر میکنم باید کارمان را به سرانجام برسانیم.
دیدگاه